Премудрий Соломон розумів, што пташина співат, што все створіння бесідує.
Аж в єднім часі сиділи два пташки на великій кам’яниці. Єден пташок так ся перед другим хвалит: «Якби-м свойов ногов копнув, то би ся кам’яниця розвалила».
Почув той бесіди премудрий Соломон і повідат: «Хробаку, хробаку! Та што ти повідаш, што од твоєй ноги кам’яниця би ся розвалила?»
Одповідат пташок до премудрого Соломона: «Найясніший царю! Я ся можу теж перед свойов жінков чимсь похвалити?» А Соломон чув і то записав, і нич на то. А то били два воробці.